Goodbye Mr. Black เทพบุตรหัวใจสุดแค้น

"Goodbye Mr. Black เทพบุตรหัวใจสุดแค้น"  นำเสนอเรื่องราวของ "ชา จีวอน" อดีตทหารเรือประจำหน่วยทำลายใต้น้ำจู่โจม (หน่วยซีล) และผู้สืบสกุลของกลุ่มธุรกิจขนาดใหญ่ ซึ่งมีชีวิตที่พลิกผันหลังถูกเพื่อให้นรักหักหลังจนทำให้สูญสิ้นทั้งครอบครัว อนาคต ธุรกิจ และคนรัก เขาจึงกลับมาชำระแค้นพร้อมตัวตนใหม่ ในนาม "แบล็ค"

ละครเปิดฉากขึ้นที่จังหวัดภูเก็ต เมืองไทย "ชา จีวอน" ถูกกลุ่มชายฉกรรจ์และ "มิน ซอนแจ" ไล่ฆ่าจนต้องวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนและถูกยิงเข้าที่ไหล่ขณะกระโดดลงจากตึก เมื่อเห็นซอนแจเล็งปืนติดกล้องมาที่ตน จีวอนซึ่งบอบช้ำทั้งกายใจได้แต่นั่งนิ่งท่ามกลางถังแก๊สดุจยอมจำนนต่อโชคชะตา จากนั้นก็เปรยด้วยน้ำตานองหน้าว่า "ชั้นเหนื่อยแล้ว เรามาจบเรื่องนี้กันเถอะ" เมื่อซอนแจลั่นไก เรือนไม้ริมน้ำที่จีวอนนั่งพิงถังแก๊สอยู่ก็ระเบิดอย่างร้ายแรงและมีไฟลุกท่วม ก่อนสติสัมปชัญญะดับวูบภาพความทรงจำก็ผุดขึ้นมาในห้วงคำนึงของจีวอน ทั้งตอนที่เขากับซอนแจยังเป็นเพื่อให้นรักกัน และตอนที่เขาสวีทหวานกับ "ยุน  มารี" ซึ่งเป็นคนรัก แต่ภาพสุดท้ายที่เขานึกถึงคือสาวน้อยคนหนึ่งซึ่งพูดกับเขาว่า "นายคือแบล็ค ชั้นคือสวอน" 

เมื่อจีวอนหลับตา เสียงหัวใจเต้นที่ดังขึ้นก่อนหน้านี้ก็หยุดลงและมีเสียงสัญญาณเตือน (จากเครื่องติดตามการทำงานของหัวใจและสัญญาณชีพ) ดังขึ้นมาแทนที่  หลังจากนั้น จีวอนก็กล่าวกับคนดูว่า "ชา จีวอน ได้ตายไปแล้ว แต่ผมจึงควรอยู่ต่อ และจะกลับมาอย่างแน่ๆ"

ย้อนกลับไปที่เหตุการณ์ก่อนหน้า… ระหว่างฝึกจำลองการดำเนินการทางยุทธวิธี จีวอนนำทีมเพื่อให้นทหารลอบเข้าไปในฐานที่ตั้งของศัตรู แต่ไม่สามารถพาลูกทีมฝ่ากองกำลังของข้าศึกเข้าไปยังที่หมายได้ ด้วยความที่จีวอนต้องการชัยชนะในการฝึกคราวนี้ เขาจึงตัดสินใจบุกเดี่ยวเข้าไปในที่ดินของศัตรูโดยไม่ฟังคำทัดทานของลูกทีม ซ้ำยังถอดกล้องติดหมวกและหูฟังออกอีกด้วย

"ยุน แจมิน" (ผู้การยุน) ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาและผู้ควบคุมการฝึกที่คอยสังเกตการณ์ผ่านกล้องวงจนปิด เห็นจีวอนตัดสินใจบุกโดยพลการจึงสั่งให้หยุด แต่จีวอนไม่ได้นำหูฟังติดตัวไปด้วยเลยไม่ได้ยิน ลูกทีมคนหนึ่งของเขาจึงต้องวิ่งตามไป ในที่สุดจีวอนก็บุกเข้าไปยังที่ดินเป้าหมายได้สำเร็จแต่สุดท้ายก็ถูกซอนแจ (ซึ่งอยู่ต่างทีม) ใช้ปืนสำหรับการฝึกจ่อหัวก่อนลั่นไก แม้จะถูกศัตรูฆ่าตาย แต่จีวอนก็ยังมีไม้เด็ดเพราะเขาได้ตั้งระเบิดเวลาเอาไว้ล่วงหน้าก่อนถูกยิง เมื่อเสียงระเบิดดังขึ้นทีมของจีวอนจึงเป็นข้างชนะในที่สุด

ในขณะที่จีวอนและลูกทีมต่างร้องรำทำเพลงด้วยความดีเลิศใจที่พวกตนเป็นข้างชนะ ซอนแจก็บุกเผ่านาในห้องและโวยวายเรื่องที่จีวอนขโมยกางเกงในของตนไปใส่ ซอนแจวิ่งไล่จับจีวอนและพยายามทวงกางเกงในของตนคืน จีวอนแย้งว่าเพื่อให้นยืมกางเกงในเพื่อให้นจะเป็นไรไป ทีซอนแจยังใช้ของทุกอย่างที่เป็นของตน  ซอนแจโวยลั่นว่าอยากยืมอะไรก็ยืมได้แต่ต้องไม่ใช่…กางเกงใน!

ทันใดนั้น ผู้การยุนและเหล่านายทหารคนสนิทก็บุกเผ่านาในห้อง ศึกแย่งชิงกางเกงในจึงยุติลงทันควัน จีวอนรู้ว่าผู้การยุนมาเรื่องรางวัลจึงดีใจจนออกนอกหน้า ผู้การยุนประกาศว่าจะให้ทีมของจีวอนซึ่งเป็นข้างชนะได้หยุดพักตามสัญญา ยกเว้นจีวอนที่ทำตามอำเภอใจและไม่เชื่อฟังคำสั่งผู้บังคับบัญชา จีวอนได้ยินดังนั้นก็ถึงกับหน้าถอดสี ขณะโดนหิ้วปีกออกจากห้องเพื่อให้นำตัวไปทำโทษ จีวอนพยายามประท้วงและร้องบอกผู้การยุนว่า "ท่านเองก็รู้ไม่ใช่เหรอครับว่าวันนี้เป็นวันอะไร"

"ชา แจวาน" หรือ "ประธานชา" (พ่อของจีวอนและประธานกลุ่มบริษัทซอนอู) ไปหาหมอที่โรงพยาบาลและได้รับข่าวร้ายว่าเขาจำเป็นต้องเข้ารับการผ่าตัด เมื่อหมอขอให้เขาเรียกจีวอนมาลงนามในหนังสือยินยอมให้ผ่าตัด ประธานชาก็ขอเลื่อนการผ่าตัดออกไปเป็นปีหน้าโดยบอกว่าตนกำลังจะเริ่มลงทุนทำธุรกิจใหม่ หมอคนดังกล่าวข้างต้นพยายามเกลี้ยกล่อมโดยเตือนว่า หากประธานชาเป็นอะไรไปจะเข้าทางคนที่จ้องฮุบตำแหน่งของเขา เพื่อให้ป้องกันไม่ให้เกิดศึกแย่งชิงเก้าอี้ เขาจึงควรวางมือ (รักษาตัว) แล้วมอบหมายให้จีวอนมาดูแลบริษัทแทน ประธานชายืนกรานว่าจะยังไม่ผ่าตัดจนกว่าธุรกิจใหม่จะเป็นรูปเป็นร่าง เพราะไม่ต้องการผลักภาระทั้งหมดไปให้ลูกชายคนเดียวของตน หมอคนดังที่ได้กล่าวผ่านมาแล้วขู่ว่าจะไม่จ่ายยาแก้ปวดให้จนกว่าประธานชาจะยอมเข้ารับผ่าตัด จากนั้นก็ชี้ว่าขาของประธานชามีปัญหาอักเสบเรื้อรังมาตั้งแต่ตอนที่เขาได้รับบาดเจ็บขณะเป็นทหาร  และตอนนี้กระดูกรอบๆดังที่กล่าวถึงมาแล้วได้เกิดการอักเสบเฉียบพลันจึงจำเป็นต้องตัดขาข้างหนึ่งทิ้งก่อนที่เชื้อจะขยาย

พยาบาลที่อยู่ภายในห้องได้ยินดังนั้นจึงรีบโทรฯ ไปบอก "ซอ จินแทค" (ผู้ตัดสินผู้จัดการ กลุ่มบริษัทซอนอู) ซึ่งหมายปองตำแหน่งของประธานชา พอรู้ว่าประธานชาจะเข้ารับการผ่าตัดในไม่ช้า จินแทคจึงขอให้ "เพ็ก อึนโด" เตรียมเงินทุนไว้ให้ตนซื้อตัวผู้ตัดสิน อึนโดไม่มีปัญหาเรื่องเงิน ก็แค่เขายังไม่ได้รับคำตอบที่น่าพึงพอใจว่าจะได้อะไรเป็นค่าชดเชย จินแทคเลยนำธุรกิจคาสิโนที่อึนโดฝันอยากทำมาล่อ แต่อึนโดกลับบอกว่าขอแค่จินแทคเชื่อฟังตนก็พอ เขานำภาพถ่ายครอบครัวของจินแทคมาข่มขู่ พลางกล่าวว่าตนเป็นเจ้าพ่อเงินกู้ (ปล่อยเงินกู้นอกSystemโดยคิดดอกเบี้ยมหาโหด) ก่อนให้เงินใครตนจำเป็นต้องมั่นใจและต้องหาอะไรบางสิ่งบางอย่างมาเป็นหลักประกัน ตนไม่สนใจว่าใครจะได้นั่งเก้าอี้ประธาน ขอเพียงคนๆ นั้นเชื่อฟังคำสั่งและไม่แข็งข้อหลังใช้เงินของตน หากจินแทครับเงื่อนไขของตนไม่ได้ก็ยังมีคนอื่นๆ ที่พร้อมทำหน้าที่แทน

ซอนแจกลับมาบ้าน (ของจีวอน) พร้อมกล่องของขวัญพลางร้องหาพ่อ เมื่อเห็น "ชา จีซู" (น้องสาวจีวอน) เดินลงบันไดมาหาในสภาพใส่เสื้อเกาะอกและนุ่งกระโปรงสั้น เขาจึงสวมบทพี่ชายด้วยการตำหนิที่คุณแต่งตัวไม่เหมาะสม จีซูเห็นซอนแจทำตัวอย่างกับเป็นพี่ชายของคุณ จึงแย้งว่าเขาและคุณไม่มีความเกี่ยวพันทางสายเลือดกันสักนิด (คุณชอบซอนแจในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง ไม่ได้ชอบแบบพี่ชาย) ซอนแจจึงชี้ชัดว่าสำหรับตนแล้ว…น้องสาวเพื่อให้นก็เหมือนน้องสาวตน

"ยุน มารี" (แฟนจีวอน) เดินมาเห็นจีซูนุ่งน้อยห่มน้อยเลยไล่ให้ไปใส่เสื้อผ้าหนาๆ เพราะอากาศข้างนอกค่อนข้างหนาว ซอนแจเห็นหน้ามารีเปื้อนถ่านก็รู้สึกขำและจะช่วยเช็ดออกให้ แต่มารีรีบเบี่ยงตัวหลบและเอามือปัดป้อง คุณเห็นซอนแจกลับมาบ้านคนเดียวจึงถามหาจีวอน เมื่อซอนแจบอกว่าจีวอนมาไม่ได้เพราะถูกตนฆ่าตายแล้ว มารีก็ร้องว่า "อีกแล้วเหรอ" 

ขณะดักจับปลาในลำธารกับประธานชา  ซอนแจเล่าว่าในการฝึกทุกครั้งจีวอนมักเป็นข้างแพ้ตน จีวอนคงแค้นน่าดูถึงได้วางระเบิดฆ่าตัวตาย ตอนนี้คงโดนทำโทษอยู่แหงๆ ประธานชากล่าวว่าซอนแจน่าจะแกล้งยอมแพ้จีวอนบ้าง ซอนแจโม้ว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะพ่ายให้จีวอนเพราะทักษะของพวกตนห่างชั้นกันมาก ระหว่างจับปลาทั้งคู่หัวเราะกันอย่างสนุกสนาน ครั้นพอหันไปเห็นจีวอน ซอนแจก็รู้สึกแปลกใจที่เขากลับมาเร็วเกินคาด จีวอนกล่าวว่าตนมาที่นี่เพื่อให้ฆ่าซอนแจ หลังจากนั้นสองชายหนุ่มก็วิ่งไล่จับกันในน้ำที่เย็นเฉียบเหมือนกับเป็นเด็กๆ

ปรากฏว่าวันนี้เป็นเกิดของประธานชา และนี่ก็เป็นเหตุผลที่จีวอนพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้ให้ทีมของตนเป็นข้างชนะ (จะได้หยุดพักแล้วมาฉลองวันเกิดกับพ่อ) มารีบอกให้ประธานชาอธิษฐานก่อนแล้วค่อยเป่าเค้กวันเกิด แต่ประธานชากล่าวว่าตนไม่มีความจำเป็นต้องอธิษฐานเพราะตนได้ทุกสิ่งที่จำเป็นแล้ว เขาขอบใจทุกคนที่เป็นทั้งคนในครอบครัวและเพื่อให้นของตน จีวอนได้ยินดังนั้นเลยประกาศว่าตนจะแต่งงานกับมารีเพื่อให้ให้มารีเป็นคนในครอบครัวจริงๆ ตามที่พ่อปรารถนา มารีได้ยินดังนั้นก็ทั้งอายและตระหนกตกใจ ซอนแจฟังแล้วหน้าถอดสี จีซูถึงกับเพลียที่พี่ชายของตนขอสาวแต่งงานแบบไม่โรแมนติกเอาเสียเลย ส่วนประธานชาซึ่งอยากให้ลูกชายเป็นฝั่งเป็นฝาแกล้งกระเซ้าเย้าแหย่ทั้งคู่ก่อนเชียร์ให้ลูกชายเดินหน้าสุดกำลัง

มารีแอบงอนที่สองพ่อลูกเห็นการแต่งงานเป็นเรื่องขำๆ  แม้จะรู้ว่าจีวอนเป็นคนสนุกสนานขี้เล่นแต่ลึกๆ แล้วคุณก็ยังแอบหวังว่าจะได้ยินคำพูดหวานๆ จากปากจีวอน จีวอนตามมาง้อโดยสวมกอดมารีทางด้านหลังแล้วบ่นว่านึกถึง จากนั้นก็ขอคุณแต่งงานอีกรอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง แต่มารีอยากฟังคำพูดซึ้งๆ ซึ่งดูเหมือนว่าจะเป็นสิ่งที่เกินความชำนาญของทหารประจำหน่วยรบพิเศษอย่างจีวอน เขาบอกมารีว่าตนอยากเจอคุณตั้งแต่ตอนอยู่ในท้องแม่เลยรีบคลอดก่อนกำหนดตั้ง 1 สัปดาห์ ทั้งยังขอบคุณมารีที่คลอดก่อน 3 เดือนแต่ก็ยังรอตน พูดจบเขาก็แกล้งเรียกคุณว่าพี่สาว มารียิ่งฟังก็ยิ่งงอนเพราะนี่ไม่ใช่สิ่งที่คุณอยากได้ยิน จีวอนจึงคว้าตัวคุณมาจูบ (ซอนแจจะออกมาตามทั้งคู่ แต่พอเห็นภาพบาดตาบาดใจเขาจึงเดินกลับเข้าบ้านไป)

จีวอนบอกมารีว่าถึงแม้คุณจะขี้งอนแต่เขาก็ยังชอบคุณอยู่ดี เขาขอคุณแต่งงานอีกทีก่อนสวมแหวนทองให้คุณที่นิ้วก้อย (เป็นแหวนทองลักษณะเดียวกับที่ชาวเกาหลีมอบให้เด็กเป็นของขวัญวันเกิดปีแรก) พลางโม้ว่าตนรอโอกาสนี้มานาน 28 ปี ความจริงแล้วตนตั้งอกตั้งใจว่าจะยอมรับรักในวันเกิดปีแรกของมารี แต่ตอนนั้นตนเพิ่งจะอายุ 9 เดือนเลยยังไม่รู้วิธีพูด เขายังบอกคุณด้วยว่าจะมอบแหวนที่สวยกว่านี้ให้คุณในวันแต่งงาน มารีหายงอนและขอให้จีวอนเกี่ยวก้อยสัญญาว่าจะไม่ตายก่อนคุณ ถึงแม้ว่าจะเป็นการตายหลอกๆ ในระหว่างการฝึกก็ตาม จีวอนหยอกมารีว่าถ้าอยากแต่งงานกับคนที่กลั้นหายใจใต้น้ำที่ระดับความลึก 85 เมตรได้นาน 7.50 นาทีอย่างตน คุณจำเป็นต้องฝึกกลั้นหายใจและสร้างสถิติใหม่ให้ได้อย่างน้อย 7.50 นาที พูดจบจีวอนก็คว้าคอมารีหวังจูบทำลายสถิติ แต่เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเสียก่อน

ปรากฏว่าคนที่โทรฯ หาจีวอนคือ "มิน ยงแจ" (พ่อแท้ๆ ของซอนแจ) ซึ่งถูกกลุ่มชายฉกรรจ์รังแกและคุมตัวเอาไว้ พอจีวอนไปถึงเหล่านักเลงก็ถือไม้หน้าสามเดินตรงไปหาเขา ยงแจร้องบอกพวกนักเลงว่าจีวอนสังกัดหน่วยรบพิเศษและเป็นลูกชายคนเดียวของซอนอูกรุ๊ป จีวอนได้ยินแล้วถึงกับอึ้งเพราะนั่นเป็นการชี้เป้าให้พวกนักเลงเล่นงานและหาผลประโยชน์จากตน ถึงกระนั้นเขาก็ไม่ยอมตกหลุมพราง แม้จะมาคนเดียวและไม่มีอาวุธแต่จีวอนซึ่งผ่านการฝึกฝนมาอย่างหนักก็พร้อมรับมือ เขาใช้วิธีหลอกล่อ หลบหลีก และไม่ตอบโต้ เพื่อให้ไม่ให้เหล่านักเลงนำมาอ้างว่าเขาเป็นทหารที่รังแกประชาชน และป้องกันไม่ให้เรื่องบานปลายไปมากกว่านี้ ครั้นพบสบโอกาสเขาก็ชวนยงแจหนีพลางกล่าวว่ายงแจเดือดร้อนหนักแน่คราวนี้

ระหว่างเดินกลับบ้าน มารีพยายามโทรฯ หาจีวอนแต่ติดต่อไม่ได้เลยรู้สึกเป็นห่วง ซอนแจ (ซึ่งเดินไปส่งมารีที่บ้าน) สงสัยว่าถ้าตนไม่รับสายบ้าง มารีจะเป็นห่วงตนเหมือนที่เป็นห่วงจีวอนไหม มารีไม่ตอบ คุณขอให้สองชายหนุ่มเลียนแบบกันแต่เรื่องดีๆ จากนั้นก็บ่นแบบงอนๆ ว่าจีวอนน่าเบื่อจะตาย ซอนแจได้ยินดังนั้นจึงถามแบบทีเล่นทีจริงว่า ลองเปลี่ยนมาคบกับตนดูไหม มารีคิดว่าซอนแจแหย่เล่นจึงไม่ใส่ใจ ซอนแจถามต่อว่าคุณจะเลือกใครหากตนและจีวอนต่างก็มีแต่ตัวทั้งคู่  มารีตอบว่าคุณจะไม่เลือกใครเลย และนั่นก็ทำให้ซอนแจยิ่งรู้สึกเจ็บปวดใจ