แทกิล ยอดพยัคฆ์นักล่า ตอนที่ 4

ขณะที่ซอลฮวายืนขวางไม่ยอมหลีกทางให้กลุ่มแทกิลเดินทางไปตามล่าแทฮา อดีตนักล่าเสืออ๊บบ๊กก็เล็งปืนไปที่แทกิลหมายยิงเข้าที่ศีรษะ

เมื่อคิดว่าซอลฮวาไม่ยอมหลีกทางให้แน่ แทกิลก็บอกให้ทุกคนเลี่ยงไปทางอื่น ซึ่งเป็นจังหวะที่อ๊บบ๊ก ลั่นไกพอดี (แทกิลเองก็หันไปเห็นเขาด้วยเช่นกัน) หลังถูกยิงแทกิลก็ร่วงลงจากหลังม้าแน่นิ่งไปชั่วครู่ ไม่นานเขาก็สำลักแล้วรีบหันไปบอกพิกัดคนร้ายกับเชและวังซอน จากนั้นก็สั่งการให้ทั้งคู่รีบออกไปตามจับตัวคนร้าย

เมื่อทาสหญิงโชบ๊กที่คอยดูต้นทางให้กับอ๊บบ๊ก เห็นแทกิลนอนแน่นิ่งไม่ไหวติง เลยส่งสัญญาณบอก อ๊บบ๊กว่าภารกิจสำเร็จลุล่วง (อ๊บบ๊กมองไม่เห็นร่างแทกิล เพราะผ้าใบหลังคาร้านขายของบังอยู่) ระหว่างที่เชและวังซอนต่างรีบรุดตามหาตัวคนร้าย อ๊บบ๊กก็ลงมาจากหลังคากระท่อมและนำปืนไปซ่อนไว้ในกองฟืนโดยได้รับความช่วยเหลือจากทาสร่วมขบวนการ จากนั้นเขาก็แบกฟืนใส่หลังแล้วเดินออกไปแบบเนียนๆ

วังซอนตามมาเจออ๊บบ๊กที่แบกฟืนเดินร้องเพลงผ่านมา ถึงแม้จะหยุดมอง แต่เขาก็ไม่ติดใจสงสัย เพราะไม่คิดว่าทาสอย่างอ๊บบ๊กจะมีอาวุธร้ายแรงไว้ในครอบครอง ในที่สุด ทั้งเชและวังซอนก็ไม่สามารถตามจับคนร้ายได้

โชคดีที่แทกิลรู้สึกตัวก่อนเลยโดนยิงเฉียดหน้าผาก ถึงแม้จะไม่เป็นอะไรมากแต่เขาก็ต้องเลื่อนกำหนดการเดินทางอีกที ระหว่างพักรักษาตัวที่ห้องเช่าในโรงเตี๊ยมของ 2 สาว คนดูแลม้าก็มาช่วยทำแผลให้  เขามั่นใจว่าตนเองทำได้แน่ โดยบอกว่าหัวม้ากับหัวแทกิลก็เหมือนๆ กัน เวลาโดนแทงก็มีรอยบาด หรือถ้าโดนยิงก็เป็นรูเหมือนกัน แต่พอถึงเวลาที่ต้องใช้ผ้าพันแผล เขากลับทำได้ไม่ดี เลยพันไปบ่นไปว่าทำไมพันผ้าที่หัวแทกิลถึงไม่ง่ายเหมือนพันหัวม้า 

หลังพันแผลให้แทกิลเสร็จแล้วเขาก็เรียกเก็บเงิน แทกิลถามว่าค่าอะไร เขาตอบว่าค่าจ้างทำแผล แทกิลขู่กลับว่า เขาทำผิดกฏที่เป็นคนดูแลม้า แต่กลับมาทำแผลให้คนแล้วยังจะกล้าคิดเงินด้วยหรือ ถ้าหากหมอทุกคนรู้เข้าคงตามมาเล่นงานเขาที่บังอาจแย่งงาน ทำให้คนดูแลม้าไม่พอใจมาก